Η διαίσθηση δεν είναι μεταφυσική. Είναι διεπίδραση, και μελετάται συστηματικά εδώ και είκοσι χρόνια.

Υπάρχει μια λέξη που οι επαγγελματίες αποφεύγουν επειδή ακούγεται ανεπαρκώς σοβαρή: διαίσθηση.

Την αποφεύγουμε γιατί έχει κακή παρέα. Και έτσι χάνουμε πρόσβαση σε ένα από τα πιο αξιόπιστα κανάλια πληροφορίας που διαθέτει ο πελάτης μας.

Διεπίδραση (interoception)

Η νευροεπιστήμη έχει όνομα γι’ αυτό: interoception, η αντίληψη της εσωτερικής κατάστασης του σώματος. Τα σήματα από τα σπλάχνα, την καρδιά, τους πνεύμονες, το έντερο ταξιδεύουν προς τα πάνω, φτάνουν στο εγκεφαλικό στέλεχος και ανεβαίνουν σε ανώτερα κέντρα, όπου συμμετέχουν στη διαμόρφωση της αντίληψης, του συναισθήματος και της λήψης απόφασης.

Δεν είναι θόρυβος υποβάθρου. Είναι δεδομένα.

Το εντερικό νευρικό σύστημα, με τους ~500 εκατομμύρια νευρώνες του, παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση του οργανισμού και το περιβάλλον. Εξελικτικά προηγήθηκε του εγκεφάλου του κεφαλιού: σε οργανισμούς όπως τα θαλάσσια αγγούρια υπήρχε εντερικό νευρικό σύστημα πολύ πριν εμφανιστεί κεντρικό νευρικό σύστημα. Ο σκοπός του ήταν ακριβώς τρία πράγματα,  πρόσληψη τροφής, ανίχνευση κινδύνου, κίνηση αναλόγως.

Αυτές οι τρεις λειτουργίες δεν εξαφανίστηκαν. Στους ανθρώπους εκφράζονται ως αίσθηση ορίων, ασφάλειας, απειλής, και ως παρόρμηση για δράση ή αποφυγή.

Τι σημαίνει πραγματικά «το ένιωσα στο στομάχι μου»

Γιατί το «τι σκέφτεσαι;» παίρνει χειρότερη πληροφορία

Όταν ρωτάς έναν πελάτη τι σκέφτεται, ενεργοποιείς το δίκτυο που είναι εξειδικευμένο στη δημιουργία νοήματος. Και το κεφάλι θα σου δώσει νόημα, ακόμα κι αν πρέπει να το κατασκευάσει.

Θα πάρεις μια συνεκτική, εύλογη, καλά διατυπωμένη ιστορία. Που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με αυτό που πραγματικά συμβαίνει στο σύστημα.

Όταν ρωτάς τι αισθάνεται στο σώμα του, παρακάμπτεις την κατασκευή.

Οι απαντήσεις είναι πιο φτωχές γλωσσικά και πολύ πιο πλούσιες σε πληροφορία:

  • «Σαν να φοράω κάτι που δεν μου ανήκει.»
  • «Βαρύ. Εδώ.» (δείχνει το στέρνο)
  • «Θέλω να φύγω.»

Αυτές οι προτάσεις δεν αναλύονται. Χαρτογραφούνται.

Το καλιμπράρισμα ως δεξιότητα

Στην πιστοποίηση mBIT ένα σημαντικό μέρος της εκπαίδευσης αφορά το καλιμπράρισμα, την παρατήρηση συγκεκριμένων αισθητηριακών ενδείξεων και τη χρήση τους για την ανίχνευση μοτίβων.

Δεν πρόκειται για ερμηνεία ή διαίσθηση του coach. Πρόκειται για παρατηρήσιμα δεδομένα:

  • Πού δείχνει το χέρι όταν μιλάει για το θέμα του, στήθος ή κοιλιά;
  • Ποια «γλώσσα οργάνων» χρησιμοποιεί; «δεν το χωνεύω», «μου κόπηκε η ανάσα», «με σφίγγει»
  • Ποιο είναι το μοτίβο αναπνοής; Πού σταματά;
  • Υπάρχουν οσφρητικοί ή γευστικοί προσδιορισμοί; «βρωμάει η υπόθεση», «μου άφησε πικρή γεύση»

Αυτά δεν είναι σχήματα λόγου. Στο mBIT μοντέλο είναι ενδείξεις για το ποιο νευρωνικό δίκτυο βρίσκεται σε λειτουργία.

Ο πελάτης σου, χωρίς να το ξέρει, σου λέει διαρκώς πού βρίσκεται το πρόβλημα.

Το ερώτημα είναι αν έχεις εκπαιδευτεί να το ακούς.

mBIT Professional Coach Certification 7, 8, 14, 15 Νοεμβρίου 2026 · 10:00–17:00 Καμία προηγούμενη γνώση NLP δεν απαιτείται.

des.trainings@gmail.com · mbraining.gr

Τα στοιχεία της περίπτωσης έχουν αλλοιωθεί για λόγους εμπιστευτικότητας.

 

Τι σημαίνει πραγματικά «το ένιωσα στο στομάχι μου»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *